An Analysis of the TikTok Platform as a Digital Subculture

Yıl/Year: 2025• Cilt/Vol: 8 • Sayı/Num:15 • Güz/Autumn

An Analysis of the TikTok Platform as a Digital Subcultur

Dijital Alt Kültür Olarak Tiktok Platformunun Analizi

Öz/Abstract

The concept of culture has undergone a profound transformation with the rise of digital technologies. In digital environments, cultural production, circulation, and representation increasingly take place through networked platforms that reshape social interaction and everyday cultural practices. The representation and reproduction of culture in cyberspace fundamentally differ from previous forms in terms of norms, practices, rituals, values, space, and time, thus moving toward a new phase referred to as digital culture. Within this framework, the study explores how individuals negotiate cultural meanings and social identities within media-shaped digital environments, focusing on TikTok content. The primary reason for including TikTok in this study is its social reality in representing subculture, as it is the only application with 1.59 billion users that does not belong to major technology corporations such as Facebook or Google. When the content, actions, and characters displayed on TikTok are evaluated, it becomes evident that this social environment functions as a carrier of a culture of banality. Accordingly, the dichotomous debate that emerges here can be formulated as follows: Does the structure of the platform guide individuals in producing such content, or do individuals, through their content, become the constructors of the platform’s very structure? Employing a qualitative research design based on netnographic observation and content analysis, this study aims to understand and interpret the cultural dynamics of TikTok within the framework of digital culture. The findings suggest that TikTok functions as a representational arena where subcultural identities, everyday cultural practices, and banal forms of expression gain visibility within the digital attention economy.

Maddi ve manevi tüm bileşenleriyle sosyolojik anlamda derinlik taşıyan kültür nosyonu, dijitalleşmenin çok boyutlu yansımaları ekseninde reel dünyanın anlam sınırlılığından kendini soyutlamıştır. Kültürün siber uzamda temsili ve yeniden üretimi öncekilerden norm, pratik, ritüel, değer, mekân ve zaman açısından kökensel olarak farklılaşmakta dijital kültür diye adlandırılan yeni bir evreye taşınmaktadır. Bu bağlamda çalışma, medya tarafından şekillenen dijital ortamlarda bireylerin kültürel anlamları ve toplumsal kimliklerini nasıl müzakere ettiklerini TikTok içerikleri üzerinden tartışmaktadır. Bu süreçte dijital platformlar, kültürel üretim, dolaşım ve temsil biçimlerinin gerçekleştiği yeni kültürel ortamlar haline gelmektedir. Facebook ya da Google gibi dev teknoloji şirketlerine ait olmadan 1,59 milyar kullanıcı sayısına sahip olan tek uygulama TikTok’un ilgili çalışma kapsamına dâhil edilmesinin temel amacı, alt kültürü temsil etmedeki sosyal gerçekliğidir. TikTok’ta sergilenen içerikler, eylem ve karakterler bağlamında değerlendirildiğinde bu sosyal ortamın banallik kültürünün taşıyıcısı konumunda olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısıyla burada doğan dikotomik tartışma şu şekildedir: İlgili platformun yapısı mı bireylere bu içeriklerin oluşturulması için yön verir yoksa birey mi içerikleriyle bu platform yapısının inşacısıdır? Netnografik gözlem ve içerik analizine dayanan nitel araştırma tasarımına sahip bu çalışma, dijital kültür çerçevesinde TikTok platformunun kültürel dinamiklerini anlamayı ve yorumlamayı amaçlamaktadır. Elde edilen bulgular TikTok’un dijital dikkat ekonomisi içerisinde alt kültürel kimliklerin, gündelik kültürel pratiklerin ve banal ifade biçimlerinin görünürlük kazandığı bir temsil alanı olarak işlediğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler/Keywords

Culture, Digitalization, Digital Culture, Subculture, TikTok .

Kültür, Dijitalleşme, Dijital Kültür, Alt Kültür, TikTok

Kaynakça/References

  • Abidin, C. (2020). Mapping internet celebrity on TikTok: Exploring attention economies and visibility labours. Cultural Science Journal, 12(1), 77–103. https://doi. org/10.5334/csci.140

    Baynes, K. (2002). Toplumda sanat. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.

    Bourdieu, P. (2015). Ayrım: Beğeni yargısının toplumsal eleştirisi. Ankara: Heretik Basın Yayın Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.

    Chatfield, T. (2013). Dijital çağa nasıl uyum sağlarız. İstanbul: Sel Yayıncılık.

    Collie, N., & Wilson-Barnao, C. (2020). Playing with TikTok: Algorithmic culture and the future of creative work. In G. Hearn (Ed.), The future of creative work (pp. 172–188). Cheltenham, UK: Edward Elgar Publishing.

    Dawkins, R. (2006). The selfish gene (30th anniversary ed.). Oxford, UK: Oxford University

    Press.

    Eagleton, T. (2016). Kültür yorumları. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

    Gans, H. J. (2020). Popüler kültür ve yüksek kültür. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.

    Garland-Thomson, R. (1997). Extraordinary bodies: Figuring physical disability in American culture and literature. New York, NY: Columbia University Press.

    Goffman, E. (2014). Günlük yaşamda benliğin sunumu. İstanbul: Metis Yayınları.

    Güvenç, B. (2023). Kültürün ABC’si. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.

    Lull, J. (2018). İletişim çağında kültür. Ankara: Hece Yayınları.

    Roose, K. (2018, December 3). TikTok, a Chinese video app, brings fun back to social media. The New York Times. https://www.nytimes.com/2018/12/03/technology/tiktok-a-chinese-video-app-brings-fun-back-to-social-media.html

    Schellewald, A. (2021). Communicative forms on TikTok: Perspectives from digital ethnography. International Journal of Communication, 15, 1437–1457.

    Zulli, D., & Zulli, D. J. (2020). Extending the internet meme: Conceptualizing technological mimesis and imitation publics on the TikTok platform. New Media & Society. https://doi.org/10.1177/1461444820983603

0